Η ευρωζώνη και το ευρώ

Αναρτήθηκε την 13-06-2014
Η ευρωζώνη και το ευρώ

“Η νομισματική σταθερότητα μιας χώρας, δεν εξαρτάται από την ονομασία του νομίσματος. Εξαρτάται αποκλειστικά από την ποιότητα των θεσμών του Κράτους και της κοινωνίας, την ποιότητα του πολιτικού συστήματος και τις πράξεις των προσώπων που είναι υπεύθυνα για την άσκηση της οικονομικής και της νομισματικής πολιτικής της χώρας”.

Αν η ποιότητα των θεσμών –των οποιωνδήποτε θεσμών, των θεσμών της κοινωνίας, της οικονομίας και της πολιτικής– είναι χαμηλή, τότε μια χώρα, ακόμη και εάν είναι μέσα στην Ευρωζώνη, θα καταλήξει να καταχρεωθεί και να καταρρεύσει. Και όταν είναι έξω από την Ευρωζώνη, επίσης καταχρεώνεται. Μπορεί μέσα από το τύπωμα νέου χρήματος να αποφεύγει -προσωρινά- την πτώχευση, αλλά τελικά, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η χώρα καταρρέει.

Αντίθετα, όταν η ποιότητα των θεσμών είναι υψηλή (μπορούμε να δούμε ως παραδείγματα τη Δανία ή τη Σουηδία), ακόμη και εάν η χώρα είναι έξω από την Ευρωζώνη, ευημερεί και διατηρεί το βιοτικό επίπεδο του λαού της υψηλά.

Δε νομίζουμε ότι το ερώτημα “μέσα ή έξω από την Ευρωζώνη” έχει νόημα. Νόημα έχει η συζήτηση για το πώς θα ανορθώσουμε και πώς θα ισχυροποιήσουμε τους Θεσμούς. Είμαστε μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Αυτό δεν έχει νόημα να αλλάξει και ούτε μπορεί να αλλάξει στα επόμενα χρόνια, καθώς ούτως ή άλλως βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία της σταδιακής μετάλλαξης της Ευρωζώνης προς μία πλήρη οικονομική και ενδεχόμενα και πολιτική ένωση.

Από την άλλη πλευρά, εάν η λειτουργία της Ευρωζώνης παραμείνει ως έχει σήμερα και αν συνεχιστεί η σημερινή δομική ανισορροπία του ευρώ, τότε το ζήτημα της διατήρησης της νομισματικής ένωσης θα τεθεί σε συζήτηση από πολλά κράτη και βεβαίως, η Ελλάδα θα είναι ανάμεσα σ' αυτά.

Προς το παρόν όμως, έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε στη χώρα μας! Καθώς τα πάντα έχουν καταρρεύσει στην οικονομία, στη λειτουργία του Κράτους και στις δομές της κοινωνίας, πρέπει να δουλέψουμε για να τα ανορθώσουμε. Και για να επιτευχθεί αυτό δε χρειάζονται ούτε Μνημόνια, ούτε “εργαλειοθήκες” του ΟΟΣΑ, ούτε παρατηρητές της κυρίας Μέρκελ.
Χρειάζεται να εμπνευστεί η κοινωνία. Χρειάζεται να νοιώσουν οι πολίτες ότι αντιμετωπίζουν ένα δίκαιο Κράτος, με ανθρώπινο πρόσωπο. Χρειάζεται να βεβαιωθεί ότι, οι θυσίες του έχουν αντίκρυσμα και δεν οδηγούν στην ανακύκλωση ενός συστήματος που μας κατέκλεψε, μας χρεοκόπησε και μας έριξε στην ανέχεια.